.png)
Obszary pracy:
TERAPIA PEDAGOGICZNA
(ZAJECIA KOREKCYJNO-KOMPENSACYJNE)
Terapia pedagogiczna stanowi specjalistyczny i kompleksowy system działań mających na celu wspieranie dzieci i młodzieży z różnorodnymi trudnościami rozwojowymi, edukacyjnymi, emocjonalnymi oraz społecznymi. Działania te realizowane są w formie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, których celem jest zarówno korekta zaburzonych funkcji rozwojowych poprzez ich usprawnianie, jak i wzmacnianie funkcji prawidłowo rozwiniętych, aby mogły one pełnić funkcję zastępczą lub kompensacyjną wobec funkcji osłabionych lub zaburzonych.
Metody wykorzystywane w terapii pedagogicznej obejmują różnorodne techniki angażujące zmysły dziecka, co pozwala na bardziej skuteczne oddziaływanie na rozwój funkcji poznawczych i emocjonalnych. Terapeuta pedagogiczny stymuluje min. rozwój funkcji słuchowych, wzrokowych oraz motorycznych, dbając jednocześnie o ich koordynację. Takie podejście sprzyja poprawie pamięci, uwagi oraz myślenia, a jednocześnie wspiera rozwój motywacji i kompetencji społecznych, co ma kluczowe znaczenie dla pełnego i harmonijnego rozwoju dziecka.
Terapia pedagogiczna to również pomoc psychologiczna oraz wszelkie inne działania specjalistyczne, których głównym celem jest wspieranie dzieci wykazujących trudności w rozwoju czy zachowaniu.
Do kogo skierowana jest terapia pedagogiczna?
Terapia pedagogiczna skierowana jest do dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym.
-
z trudnościami w nauce, w szczególności w nauce czytania i pisania oraz ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia),
-
z zaburzeniami funkcji wzrokowych i słuchowych,
-
z trudnościami z pamięcią, koncentracją uwagi,
-
z nadpobudliwością psychoruchową,
-
z zaburzeniami integracji sensorycznej,
-
przejawiających nieharmonijny rozwój,
-
z zaburzeniami zdolności matematycznych,
-
mających obniżony poziom umiejętności manualnych i grafomotorycznych,
-
przejawiających trudności w zakresie orientacji przestrzennej oraz koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej.
-
z zaburzeniami emocjonalno-motywacyjnymi
Ryzyko dysleksji u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Na co zwrócić szczególna uwagę?
Pierwsze objawy specyficznych trudności w uczeniu się są zauważalne już w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.
Przykładami mogą być:
-
opóźniony rozwój mowy
-
problemy z wykonywaniem czynności samoobsługowych, tj. wiązanie sznurowadeł, zapinanie guzików, ubieranie się
-
unikanie wykonywania prac plastycznych
-
niechęć do układania puzzli, gry memory
-
mylenie liter o podobnym brzmieniu i/lub wyglądzie
-
trudności w wyodrębnieniu sylab i głosek w usłyszanym słowie
-
trudności w określeniu kolejności zdarzeń, np. podczas układania historyjki obrazkowej
-
trudności w orientacji przestrzennej (nad, pod, za, przed, obok), czasowej oraz w schemacie własnego ciała
-
problem w odtwarzaniu wzoru, układu
-
wykonywane przez dziecko rysunki maja mało szczegółów, są nieadekwatne do wieku rozwojowego dziecka
TERAPIA RĘKI / TRENING GRAFOMOTORYCZNY
Z ELEMENTAMI SENSOPLASTYKI
Terapia ręki jest specjalistycznym programem działań i ćwiczeń, które mają na celu usprawnienie funkcji kończyny górnej. Głównym celem jest poprawa koordynacji wzrokowo-ruchowej, stabilizacja mięśni ręki i obręczy barkowej oraz zwiększenie zdolności manipulacyjnych dłoni.
Jakie są wskazania do terapii ręki?
Wskazaniem do terapii ręki, zarówno dla dzieci i młodzieży są sytuacje, podczas których występują:
-
trudności w planowaniu ruchowym,
-
problemy z koordynacją pracy obu rąk,
-
problemy z nauką samoobsługi, jak ubieranie się, zapinanie guzików,
-
zaburzenia sprawności grafomotorycznej – dziecko nie lubi lub nie umie wycinać, rysować, malować, ma niedokładne i niestaranne pismo, każda nowa forma zajęć z wykorzystaniem umiejętności rąk nie sprawia dziecku przyjemności,
-
trudności w trzymaniu kredek czy ołówka, przedmioty wypadają z dłoni lub przebijają kartkę pod ich naciskiem,
-
trudności z koncentracją,
-
nieprawidłowa postawa ciała,
-
niechęć do dotykania różnych faktur,
-
zaburzenia koordynacji oko–ręka,
-
zbyt wolne lub zbyt szybkie tempo wykonywania różnych czynności manualnych, co prowadzi do niestaranności,
-
zaburzenia napięcia mięśniowego w
-
obrębie obręczy barkowej lub całego ciała (wzmożone bądź obniżone napięcie mięśniowe).
PIERWSZA POMOC
W KRYZYSIE EMOCJONALNYM
Pierwsza pomoc emocjonalna (PPE) w kryzysie to interwencja w odpowiedzi na obserwowane u młodych osób zmiany w zachowaniu, postrzegane jako sygnały ostrzegawcze problemów emocjonalnych lub psychicznych, spowodowanych min.
- trudnościami adaptacyjnymi
- kryzysem rozwojowym
- trudnościami w relacjach rówieśniczych
- trudnościami w nauce
- spadkiem nastroju, motywacji
- zaniżoną samooceną
- rozwodem rodziców
- żałobą
KONSULTACJE/PORADNICTWO
DLA RODZICÓW
Poradnictwo rodzicielskie stanowi wsparcie dla rodziców w zakresie radzenia sobie z wyzwaniami wychowawczymi oraz pogłębiania zrozumienia potrzeb i emocji swoich dzieci. W ramach tej formy pomocy oferuję wsparcie w rozwiązywaniu problemów wychowawczych, poprawie komunikacji w rodzinie, zarządzaniu trudnymi emocjami dzieci oraz w budowaniu zdrowych i wspierających relacji.